Erik Egeberg Tad EQq P Db13aP12ྕགས34l
| Erik Egeberg | |
| Fødd | 23. januar 1941 Oslo |
|---|---|
| Nasjonalitet | Noreg |
| Yrke | omsetjar, professor |
| Institusjonar | Universitetet i Tromsø |
| Medlem | Det Norske Videnskaps-Akademi |
Erik Egeberg (fødd 23. januar 1941 Oslo) er professor i russisk litteratur ved Universitetet i Tromsø, forfattar og omsetjar hovudsakleg innan russisk litteratur.
Egeberg vart cand. philol. i 1968 og dr. philos. i 1976 på ei avhandling om lyrikaren Afanasij Fet. Erik Egeberg er òg kjend for sitt bidrag til samlinga Norsk litteratur om de slaviske og baltiske folks kultur for Universitetet i Oslo i perioden 1972 til 2000. Han er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab.
I 1994 fekk han Det Norske Akademis Pris til minne om Thorleif Dahl.
Innhaldsliste
- 1 Litteratur
- 1.1 Eigne verk
- 1.2 Omsetjingar
- 2 Bakgrunnsstoff
Litteratur[endre | endre wikiteksten]
Eigne verk[endre | endre wikiteksten]
- Mennesker og temaer i sovjetlitteraturen, Universitetsforlaget 1979 - ei artikkelsamling saman med Sigurd Fasting og Geir Kjetsaa.
- Russiske punktlys, Solum (1981).
- Streiftog i Dostojevskijs verden, Solum (1982)
- Dostojevskij : en dikter søker sin form, Vidarforlaget (1995).
- Russisk tro og tanke, Solum (1997).
- Brobyggere: oversettelser til norsk fra middelalderen til i dag, Aschehoug (1998) - saman med Magnus Rindal og Tone Formo.
- Russiske stemmer: tolv forfattere gjennom tre århundrer, Solum (2007)
Omsetjingar[endre | endre wikiteksten]
Hans mest kjende omsetjingar (omsetjingsår i parantes):
- Anna Karenina av Leo Tolstoj (1974).
- Mesteren og Margarita av Mikhail Bulgakov (1995).
- Hundehjertet: en uhyrlig historie av Mikhail Bulgakov (1996).
- Petersburg av Andrej Belyj (2001).
- Døde sjeler av Nikolaj Gogol (2004).
- Vår tids helt av Mikhail Lermontov (2004).
Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]
- Publikasjonar av Erik Egeberg i forskingsdokumentasjonssystemet Cristin
|